"Simama her seferinde umarsızca bakmanda gizliydi mutluluk.
Veyahut, gülümseyişlerinde saklıydı kırıntıları sevincimin.
Soğuk bir kış akşamında sokakta kalmış buz tutan yalnızlıkta,
Ya da yanarken bir aşkta,
Atılan çığlıklarda gizliydi hüzün.
..."
Ya şimdi bunu tekrar okudum da abi ben bunu niye yazmışım ki lan bu çok duygusal hiç benlik değil acaba içimde uzaylı falan mı vardı bunu yazarken hani güzel de olmamış ki.
Biraz düşündüm de kesin uzaylı vardı içimde. Neyse iyiki gitmiş mi demeliyim o zaman.
Şimdi bunun nesi var ki diyeceksiniz bana di mi evet biliyorum ama işte şiirin devamını bilmiyorsunuz siz bildiğiniz aşk şiiri laplaplabulabulablubluk bi' şey. Öyle bi' şey. Ergen bi' şey.
Tamam tamam içimde uzaylı vardı işte.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder